Święto Zmarłych na świecie

Nie można uczyć się świata, nie poznając zwyczajów religijnych i kulturowych. Dlatego dzisiaj pokażę Wam kilka, najciekawszych według mnie, zwyczajów obcowania ze zmarłymi, w różnych zakątkach świata.

Święto Zmarłych, a właściwie to Wszystkich Świętych (bo Święto Zmarłych to świecka nazwa wymyślona w czasach PRL-u), to dzień, który niektórym kojarzy się z tłumem ludzi na cmentarzach, korkami w jego okolicach i gorączkowym szukaniem miejsc parkingowych. Jednak wszystkim kojarzy się też z odwiedzinami na grobach naszych najbliższych i pięknie rozświetlonymi przez znicze cmentarzami.

Ten dzień (a właściwie dwa dni, bo przecież 2 listopada mamy też Zaduszki) można rozpatrywać pod różnymi kątami. Wspomnienie najbliższych, chwila zadumy, konkurs na najładniej przyozdobiony grób, tony śmieci lub okazja do spotkania się z tą jeszcze żyjącą rodziną. Jednak powyższe to dobry temat na kolejny artykuł.

Dzisiaj trochę radośniej.

Wszyscy wiemy co to Halloween, ale czy wiecie, jak wygląda boliwijskie święto czaszek albo japońskie święto O-bon? Tych i kilka innych przybliżę Wam poniżej.

Miłej lektury 🙂

Dia de Los Ñatitas — Boliwia

To boliwijskie Święto Czaszek obchodzone 8 listopada. Celebrują wtedy obecność zmarłych w świecie żywych. W końcu śmierć to nie koniec, to kolejny etap życia. Dlatego na cmentarzach spotykają się całe rodziny, aby świętować. Jest jedzenie, alkohol, papierosy, muzyka… i głowy zmarłych. Czaszki, które na co dzień pełnią funkcję „talizmanów” chroniących rodziny i ich domy, tego dnia są przynoszone na cmentarze. Przyozdabia się je kapeluszami, okularami i składa im dary.

Zazwyczaj są to czaszki całkiem obcych ludzi, często kupione na czarnym rynku.

Słuszne pytanie, które powinno się teraz pojawić, to: dlaczego?

Ich przodkowie, Ajmarowie, wierzyli, że człowiek ma więcej niż jedną duszę, a po śmierci jedna z nich zostaje na zawsze w czaszce. Potem przyszli Europejczycy i Chrześcijaństwo, ale tradycje i wierzenia przodków przetrwały i obchodzone są hucznie do dziś.

O-bon – Japonia

W przeciwieństwie do Boliwijczyków, Japończycy nie wierzą w to, że dusze zmarłych mieszkają na co dzień pomiędzy nami.

Spokojnie, to nie oznacza, że są pozbawieni kontaktu ze zmarłymi. Dusze bliskich odwiedzają ich raz w rok. Raz, ale za to porządnie, bo trwa to przez 3 dni.

Pierwszego dnia w domach stawiają specjalne ołtarzyki, na których można składać podarunki w postaci np. owoców, czy ryżu. Przyozdabiają je lampionami, aby duchy znalazły drogę do swoich rodzin. Trzeciego dnia Japończycy zabierają te lampiony i odprowadzają zmarłych na cmentarze.

Całe święto wypełnione jest światłem, tańcem i muzyką. Jest to dla nich radosny czas, kiedy mogą przebywać ze swoimi bliskimi.

Dia de Muertos — Meksyk

Teraz święto, które ma w sobie coś zarówno z tradycji boliwijskiej (czaszki), jak i japońskiej (dusze powracają do świata żywych tylko na chwilę).

Dia de Muertos to huczny festiwal, podczas którego żywi bawią się ze zmarłymi i śmieją się śmierci w twarz.

Na ulicach pełno jest kolorowych kościotrupów i czaszek (również tych jadalnych, z cukru). Nie brakuje również wesołej muzyki do tańca, alkoholu i cygar.

Domy są kolorowo ozdabiane i tworzone są ołtarzyki, aby pomóc zmarłym trafić do najbliższych. W tym czasie podobnie jak w Japonii składane są na ołtarzykach podarunki w postaci jedzenia (najlepiej takiego, które zmarły lubił najbardziej).

Ta tradycja liczy sobie około 3 tys. lat i jest wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Kiedy pojawili się kolonizatorzy, próbowali narzucić miejscowej ludności bardziej refleksyjny i smutny sposób wspominania zmarłych. Jednak poza przeniesieniem święta z sierpnia na listopad, nie przyniosło to większego efektu, bo przecież śmierć to tylko ich stary, dobry znajomy.

Qingming Jie — Chiny

Tradycyjne chińskie Święto Przodków, to czas opieki nad zmarłymi.

Przed budynki, w których trzymane są prochy zmarłych, wynosi się urny na ustawione dookoła stoły. Wtedy można zacząć składać im dary.

W ramach darów, jak w pozostałych tradycjach, głównie pojawia się jedzenie i kadzidła. Jednak Chińczycy wierzą, że zmarli w zaświatach toczą takie samo życie jak my, dlatego, aby wiodło się im dobrze, należy im przesłać dobra luksusowe. Zrobić to można poprzez spalenie papierowych odpowiedników tych rzeczy. Pali się pieniądze, pali się modele luksusowych domów, samochodów itp.

Chińczycy boją się gniewu swoich przodków, dlatego w ten dzień starają się ich udobruchać jak najlepiej. W końcu, gdyby ktoś nie zrobił tego w należyty sposób, to zmarli mogą sprowadzić na nich pecha.

A teraz dla wszystkich, którzy dotrwali do końca, deser!
Bonus! Ghana

Już chyba wszyscy widzieli ten niecodzienny taniec z trumną. Jednak muszę Was zasmucić. To nie jest żadna wieloletnia tradycja Ghańczyków, tylko dobry pomysł na biznes.

Kilka lat temu wprowadził taki taniec jeden z przedsiębiorców pogrzebowych, a całość nagrała telewizja BBC (stąd pochodzi większość fragmentów do powyższego teledysku).

Jednak zwyczaj ten powoli zaczyna się przyjmować w tamtejszej kulturze.

Prawdziwym zwyczajem, który wyróżnia Ghanę, na tle innych krajów to kolorowe trumny, które kształtem nawiązują często, do tego, co zmarły robił za życia. Tak więc rybak może zostać pochowany w łodzi albo rybie, a sprzedawca telefonów w noki 3310.

A wy jak podchodzicie do wspominania zmarłych? Jest to dla Was trudny czas, w którym opłakujecie tych, którzy odeszli, czy raczej wspominacie z radością ich życie?

Bez względu na to, jaka jest odpowiedź, pamiętajcie proszę, że ten rok jest nietypowy i nawet jeżeli nie będzie żadnych ograniczyć w pójściu na cmentarz, to może warto się nad tym zastanowić. Przecież groby naszych zmarłych możemy odwiedzać przez cały rok i gorąco wierzę w to, że nie obrażą się na nas, jeżeli kwiaty przyniesiemy innego dnia, a w ten dzień po prostu gorąco o nich pomyślimy.

Zachęcam Cię również do przeczytania o polskiej nekropolii na Litwie, o tutaj.

 

Najlepszego tygodnia! 🙂

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *